AlergiaŻycie z alergią

Alergia na pyłki - Najczęst­sza, na szczęście sezonowa. Jeśli uczulają cię pyłki drzew, a urlop zamierzasz spędzić w Polsce lub kraju położonym w tej samej strefie klimatycznej, nic ci nie grozi: drzewa już przekwitły. Trawy i chwasty pylą w Polsce (z różnym natężeniem) przez cale lato - jeśli to na nie masz alergię, nie planuj wakacji “pod strzechą”. Jedź nad morze lub w góry (powyżej 600 m n.p.m.), bo tam unosi się w powietrzu najmniej pyłków, albo ruszaj w dalekie egzotyczne kraje, gdzie nie rosną uczulające cię rośliny. Aktualne i szczegółowe informacje dotyczące pylenia znajdziesz w Internecie, np. na stronie www.alergen.info.pl. Jeśli czeka cię długa po­dróż samochodem, przed wyjaz­dem wymień w nim filtr antyalergiczny i wypierz tapicerkę (na mokro, u specjalisty).

Astma - Na co dzień nie jest dokuczliwa? Mimo to nie wybie­raj się w góry powyżej 3000 m n.p.m. i nie opłacaj kursu nurko­wania z akwalungiem, bo w ta­kich warunkach ataki duszności mogą powrócić. Gdy mimo leków twoja astma wciąż daje o sobie znać, rezerwuj pobyt tam, gdzie masz zapewnioną przez całą dobę fachową pomoc medyczną (leśna głusza odpada).

Uczulenie na roztocze - Nie dla ciebie pokoje wyposa­żone w gromadzące kurz tapice­rowane meble, dywanowe wykładziny i kotary w oknach - tam roztocze czują się jak w raju. Omijaj też pokryte patyną wieków (i mocno zakurzone) pa­lące, kościoły, muzea i skanseny.

Alergia na sierść lub pierze - Te alergeny dopadną cię w wiejskiej zagrodzie, stadni­nie, ogrodzie zoologicznym oraz… na safari. Twoim wrogiem są też pensjonaty, w których go­ście śpią na wypchanych natu­ralnym włosiem materacach, w puchowej pościeli lub pod wełnianymi kocami, oraz leśni­czówki, gdzie pysznią się na ścia­nach myśliwskie trofea.

Atopowe zapalenie skóry - Latem skłonność do pokrzy­wek i egzemy często się zmniej­sza. Ciesz się tym, ale nie zanie­dbuj pielęgnacji. Na urlop za­bierz sprawdzone wcześniej na­wilżające i natłuszczające prepa­raty do pielęgnacji skóry (najle­piej tzw. emolienty, wcieraj je w ciało rano i wieczorem) oraz emulsję z wysokim filtrem antyUV (SPF powyżej 30, nakładaj kilka razy dziennie).

Uczulenie na grzyby i pleśnie - Nie rezerwuj pobytu w udostępnianych tylko latem domkach kempingowych i schroniskach, starych wiejskich chałupach oraz pokojach wyklejonych tapetą i wyłożonych li­noleum. Pleśnie i grzyby mnożą się także w ziemi, dlatego nie daj się namówić krewnym na wspólne kopanie fundamentów pod ich nowy dom. Niektóre gatunki grzybów bytują również na źdźbłach traw i zbóż, dlatego wykręć się od pomocy przy żni­wach i sianokosach.

Alergia pokarmowa - Masz dwa wyjścia: gotować na urlopie samodzielnie lub jechać tam, gdzie wszystkie posiłki są przy­rządzane zgodnie z zasadami diety eliminacyjnej (takie wa­runki oferują niektóre ośrodki i pensjonaty wyspecjalizowane w przyjmowaniu alergików). Największym wyzwaniem jest wakacyjny wyjazd z uczulonym na produkty spożywcze dziec­kiem, bo trudno odmówić mu np. zakazanych łakoci, gdy inne dzieciaki się nimi raczą. W takim wypadku zapas bezpiecznych słodyczy trzeba zabrać ze sobą.

Uczulenie na jad owadów - Choć występuje rzadko, może latem przysporzyć wielkich pro­blemów, bo owady są wszech­obecne, a alergia na ich jad mo­że mieć bardzo burzliwy prze­bieg. Jeśli w pokąsanych lub użądlonych miejscach tworzą się u ciebie duże swędzące obrzęki, musisz owadów unikać. Nie pla­nuj urlopu tam, gdzie najchęt­niej się gromadzą: w pobliżu łąk, pastwisk i upraw, sadów, pasiek, ferm hodowlanych, za­budowań gospodarskich i targo­wisk. Owady latające przywabia­ją barwy żółta i pomarańczowa, nie kupuj więc letnich ubrań w tych kolorach (zwłaszcza w kwiatowe wzory), zaopatrz się natomiast w moskitierę (w skle­pie sportowym). Nie pakuj też do walizki mocno pachnących kosmetyków: intensywnie wonie przyciągają owady.

W najlepszej sytuacji są osoby uczulone na sierść zwierząt. Oddają je, zlecają czyszczenie mieszkania piorącym odkurzaczem i po jednym, dwóch miesiącach przestają odczu­wać dolegliwości. Najwięcej problemów stwarzają alerge­ny wziewne towarzyszące nam stale : pyłki roślin, rozto­cza kurzu domowego czy ple­śnie. By się odczulić, co udaje się w 50-70 proc. przy­padków, musimy poddać się leczeniu farmakologicznemu lub serii szczepień. Szcze­pionki przeciwalergiczne za­wierają niskie stężenie czyn­nika chorobotwórczego, np. ekstrakt z brzozy czy leszczy­ny. Podaje się je raz w tygo­dniu przez trzy miesiące w okresie poprzedzającym pyle­nie. Szczepienia muszą być po­wtarzane przez trzy lata z rzędu. Potem mamy do siedmiu-ośmiu lat wytchnie­nia. Lekarz może zapi­sać szczepionki uodparniające na pyłki drzew i traw : Al-lergovit, Alavac, Catalet Bio-med, Perosall Biomed. Uwa­ga! Nie mogą ich przyjmować kobiety w ciąży i osoby prze­wlekle chore.

Głównie uczulają nas alergeny wziewne, czyli te, które dostają się do organizmu przez drogi oddechowe. Zwykle są to pył­ki roślinne, a ściślej drzew li­ściastych (brzoza, leszczyna, olcha, topola, buk, dąb, wiąz, grab), potem iglastych (zwłaszcza jałowca pospolite­go - jodła, sosna i świerk nie uczulają), w końcu traw, zbóż i chwastów. Do tego dochodzą pleśnie, naskórki zwierząt domowych (pies, kot, chomik), roztocza kurzu domowego, cząsteczki opon samochodowych, niekiedy alergeny bakteryjne i wirusowe. Wszystkie razem odpowia­dają za 90 proc. przypadków alergii. Najczęściej, bo aż w 70 proc. pyłki traw, kwiatów, chwastów, zbóż oraz drzew (mamy wtedy do czynienia z pyłkowicą lub inaczej katarem siennym). Są to napady kichania, obfita wydzielina z nosa, łzawienie i swędzenie spojówek, swędze­nie w kącikach oczu, swędze­nie w gardle i jego obrzęk. Chorzy oddychają przez usta, często pocierają dłonią nos (tzw. salut alergiczny) lub po­ruszają nosem, próbując zmniejszyć świąd. Pacjenci często skarżą się na swędzenie w obrębie gardła i uszu - obrzęk śluzówek powoduje zatkanie trąbek Eustachiusza, dając uczucie przytępienia słu­chu, a czasem bólu ucha. Poja­wiają się trudności z oddychaniem, kaszel, ale może to być również ból głowy, brzucha, wzdęcia, zaparcia, biegunki, nadpobudliwość ruchowa, apatia, a nawet stany depresyj­ne. W ciężkich przypadkach potęguje się uczucie depresji, zaburzenia koncentracji i przygnębienia. W przypadku niemowląt częste są kolki bądź ulewania, wyprysk na twarzy, na kończynach. Takie objawy występują wyłącznie w sezonie pylenia roślin uczulających : na wiosnę (drzewa), w lecie (tra­wy) lub jesienią (chwasty).