AlergiaŻycie z alergią

Rady dla uczulonych na pyłki roślin:

1. Do minimum ogranicz przebywanie na świeżym powietrzu w okresie pylenia roślin, na które jesteś uczulony. Unikaj aktywności fizycznej, ponieważ podczas wysiłku wdychasz więcej powietrza, a tym samym więcej pyłków.

2. Na terenach wiejskich najwięcej pyłków unosi się w powietrzu wcześnie rano, w mieście w godzinach wieczornych. Na wsi najlepiej wietrzyć mieszkanie wieczorem, między 19. a 24., w mieście rano, między 6. a 8. Wtedy stężenie pyłków jest najmniejsze.

3. W okresie kwitnienia rośliny, która jest źródłem twoich dolegliwości, noś okulary przeciwsłoneczne, aby choć trochę chronić oczy przed pyłkami.

4. Myj włosy wieczorem lub dokładnie szczotkuj je w łazience, aby przynajmniej nocą nie wdychać drażniących pyłków i zapewnić sobie spokojny sen.

5. Rozbieraj się poza sypialnią i nie zostawiaj w niej ubrania, które nosiłeś przez cały dzień bo razem z nim wniesiesz do pokoju pyłki.

6. Regularnie przecieraj meble wilgotną ściereczką.

7. Podczas jazdy samochodem nie otwieraj okien i zamykaj nawiewy powietrza, aby jak najmniej pyłków przedostawało się do wnętrza.

8. Pyłki przywierają do ubrania, dlatego po wypraniu nie susz swoich rzeczy na zewnątrz.

9. Urlop najlepiej spędzaj w miejscach, gdzie stężenie pyłków jest najmniejsze : na wyspach, nad morzem, w górach.

10. Jeśli jesteś uczulony na brzozy, leszczyny lub olchy, możesz reagować alergicznie także na jabłka, gruszki, truskawki, maliny, brzoskwinie, kiwi, orzechy, migdały, seler i wiele przypraw, gdyż białka wywołujące alergię we wszystkich tych roślinach są zbudowane bardzo podobnie i organizm może je rozpoznawać jako “wrogie”.

11. Jeżeli źródłem twoich cierpień są pyłki traw, możesz być uczulony także na fasolę, groch, soję albo pomidory.

Głównie uczulają nas alergeny wziewne, czyli te, które dostają się do organizmu przez drogi oddechowe. Zwykle są to pył­ki roślinne, a ściślej drzew li­ściastych (brzoza, leszczyna, olcha, topola, buk, dąb, wiąz, grab), potem iglastych (zwłaszcza jałowca pospolite­go - jodła, sosna i świerk nie uczulają), w końcu traw, zbóż i chwastów. Do tego dochodzą pleśnie, naskórki zwierząt domowych (pies, kot, chomik), roztocza kurzu domowego, cząsteczki opon samochodowych, niekiedy alergeny bakteryjne i wirusowe. Wszystkie razem odpowia­dają za 90 proc. przypadków alergii. Najczęściej, bo aż w 70 proc. pyłki traw, kwiatów, chwastów, zbóż oraz drzew (mamy wtedy do czynienia z pyłkowicą lub inaczej katarem siennym). Są to napady kichania, obfita wydzielina z nosa, łzawienie i swędzenie spojówek, swędze­nie w kącikach oczu, swędze­nie w gardle i jego obrzęk. Chorzy oddychają przez usta, często pocierają dłonią nos (tzw. salut alergiczny) lub po­ruszają nosem, próbując zmniejszyć świąd. Pacjenci często skarżą się na swędzenie w obrębie gardła i uszu - obrzęk śluzówek powoduje zatkanie trąbek Eustachiusza, dając uczucie przytępienia słu­chu, a czasem bólu ucha. Poja­wiają się trudności z oddychaniem, kaszel, ale może to być również ból głowy, brzucha, wzdęcia, zaparcia, biegunki, nadpobudliwość ruchowa, apatia, a nawet stany depresyj­ne. W ciężkich przypadkach potęguje się uczucie depresji, zaburzenia koncentracji i przygnębienia. W przypadku niemowląt częste są kolki bądź ulewania, wyprysk na twarzy, na kończynach. Takie objawy występują wyłącznie w sezonie pylenia roślin uczulających : na wiosnę (drzewa), w lecie (tra­wy) lub jesienią (chwasty).