AlergiaŻycie z alergią

W ostatnich latach wprowa­dzono do sprzedaży nowocześniejsze leki antyhistaminowe, które obecnie są bardziej skuteczne i pozbawione działań ubocznych, głównie działania sedatywnego (uspokajającego). Dostępne są również nowoczesne pre­paraty złożone, w skład któ­rych wchodzi preparat antyhistaminowy i obkurczający błonę śluzową nosa. W przy­padku dominacji objawów niedrożności nosa dostępne są bardzo skuteczne i zara­zem bezpieczne leki steroidowe działające miejscowo. Praktycznie wszystkie są już roztworami wodnymi w miejsce dozowników ciśnieniowych zawierających freon lub azot. Również w leczeniu astmy oskrzelowej największy przełom dotyczył wprowadzenia dozowników proszkowych w formie dysku lub turbuhalera. Poprzez lep­szą penetrację do dróg oddechowych możliwe jest zmniejszenie dawek stosowanych leków steroidowych, bę­dących podstawą leczenia procesu zapalnego, jakim jest proces alergiczny. Preparaty do immunoterapii swoistej (odczulania) są obec­nie dobrze standaryzowane i oczyszczane, a co za tym idzie - również skuteczniejsze. Obecnie istnieje tendencja do zwiększania dawki kumulacyj­nej alergenu w czasie odczula­nia (np. poprzez całoroczny schemat odczulania oraz podawanie wyższych dawek aler­genu). Trwają też badania nad coraz skuteczniejszymi prepa­ratami do immunoterapii (od­czulania) doustnej. Odczula­nie alergenami pyłku roślin traw zwykle 3 do 5 lat. W tym czasie w zależności od metody i preparatu wykonuje się od 4 do 12 iniekcji rocznie. W tym miejscu trzeba przy­pomnieć, że immunoterapię swoistą powinien prowadzić lekarz alergolog, a iniekcje po­winny być wykonywane przez doświadczoną pielęgniarkę alergologiczną w gabinecie wyposażonym w zestaw przeciwwstrząsowy. Ważne są także zagadnienia profilaktyki, eliminacja źródeł uczulających alergenów.

Wciąż najskuteczniejszym sposobem leczenia alergii jest zidentyfikowanie i wyelimi­nowanie alergenu. Można zmniejszyć nawet objawy ka­taru siennego, unikając wy­chodzenia na dwór w okresie wzrostu stężenia pyłków roślin. W lekkich stanach alergicz­nych pomaga wapno, które działa odczulająco. Jeśli trud­no jest ustalić, co nas uczula, lub nie można wyeliminować alergenu (np. kurzu) i objawy choroby wciąż się utrzymują, stosuje się lekiprzeciwhistaminowe, które zapobiegają wystąpieniu reakcji alergicznej i stanom zapalnym. Prze­pisuje je lekarz alergolog na receptę, ale niektóre z nich, w małych dawkach, dostępne są także bez recepty. Najnow­sza generacja tych specyfików nie powoduje nadmiernej senności i nie zwiększa apety­tu. Przyjmuje się je raz na do­bę. Łagodzą one i likwidują objawy alergicznego zapale­nia błony śluzowej nosa. Z leków homeopatycznych są krople przynoszące ulgę przy nadmierny kichaniu : Eu­phorbium compositum S lub Oculoheel Lux. Oddychanie ułatwia - nawilża błonę ślu­zową nosa -Sterimal, roztwór wody morskiej w sprayu. Na alergiczne zapalenie spojó­wek pomaga Polcrom lub Betardin. Konieczne jest przyjmowanie odpowiedniej dawki minera­łów, takich jak : wapń, cynk, magnez, mangan oraz wita­miny A, C oraz B6.

Nie leczony katar sienny jest przyczyną zapalenia zatok oraz ucha środkowego. Czę­sty kontakt z alergenem może doprowadzić do zapalenia oskrzeli, które nieleczone przechodzi w stan przewlekły. A to z kolei może doprowa­dzić do nieuleczalnej choroby, jaką jest astma, która objawia się napadami kaszlu i duszno­ści występującymi z różną częstością i różnym nasile­niem. Rozwija się ona u co trzeciej osoby z ciężko przebiegającą pyłkowicą. Pierw­sze objawy astmy - uporczywy kaszel, duszności, krótki świszczący - oddech mogą pojawić się już w dzieciństwie. Często alergię wziewną myli się z infekcją wirusową czy bakte­ryjną górnych dróg oddecho­wych. Połowa lekarzy pierwsze­go kontaktu nie rozpoznaje alergii i przepisuje antybiotyk i aspirynę, jak zwykli to robić przy infekcjach. Leczenie środ­kami przeciwbólowymi, prze­ciwzapalnymi jest w tym przypadku nieskuteczne. Testem na alergię jest : przepisanie na próbę leku przeciwalergicznego, który nie działa w infekcji (zdecy­dowana poprawa samopo­czucia wskazuje na alergię) i zlecenie testu chusteczkowego (ważenie zużytych przez pacjenta chusteczek higie­nicznych, które w przypadku alergii są o wiele cięższe niż przy infekcjach). Jeśli obie próby wypadną niekorzystnie, pacjent powi­nien dostać skierowanie do alergologa.